Komentarze do: Kto dał się nabrać?

Autor: hatalska.com » Największe zdjęcia na świecie. Tym razem serio.

hatalska.com » Największe zdjęcia na świecie. Tym razem serio. — Wed, 25 Jun 2008 21:26:29 +0000

[...] tym, jak ostatnio mieliśmy do czynienia z przypadkiem Erika Nordenankara i “największym rysunkiem na świecie“, dość sceptycznie podchodzę do tematu, gdy słyszę hasło, że coś jest NAJ. Ale to, na [...]

Autor: Kruger

Kruger — Wed, 28 May 2008 22:56:41 +0000

A racja. I oby im sie to czkawką odbilo. Jak sie paru przejedzie na takich dzialaniach, reszta zmadrzeje (moze). Web2.0 itepe itede – z jednej strony nowe pole dla marketerow puszczajacyh virale na jutuba, z drugiej znacznie wieksze ryzyko demaskacji.
To chyba o Sony bylo jakis czas temu glosno (playstation3 ?), kiedy internauci odkryli, ze filmiki na yt okazaly sie podrobione.
Martwi mnie juz tylko fakt, ze o ile internet sie jakos wybroni, tak odbiorcy tradycyjnych mediow raczej sa bardziej „bezbronni”. Bo co? Nie kupic gazety? Przelaczyc stacje? Spoleczenstwo musi do takich zachowan chyba dorosnac. Obecne jeszcze zyje czasami, gdy w tv byly 2 kanaly :)

Autor: Natalia Hatalska

Natalia Hatalska — Wed, 28 May 2008 22:26:17 +0000

Kruger, fantastyczny komentarz i wcale nie off-topic. To, o czym piszesz, wiąże się moim zdaniem z faktem, że ludzie (konsumenci) obecnie unikają reklamy. Mamy tzw. „ad avoiders” (przełączający kanały w trakcie trwania bloków reklamowych, wychodzący do toalety etc.) i „ad fatigue” (zmęczeni reklamą na tyle, że nie zwracają już na nią uwagi). W związku z tym marketerzy podejmują działania „undercover”, w stylu: „jeśli użytkownik nie będzie wiedział, że to, co robię, to reklama, to zwróci na mnie/ na mój produkt uwagę”. Wielokrotnie pisałam już, że takie działanie jest na krótką metę – w dłuższym czasie odniesie skutek taki, o jakim piszesz – ludzie przestaną wierzyć w ogóle jakimkolwiek komunikatom. I Dlatego tak ważne jest etyczne działanie. Część marketerów nie zdaje sobie z tego jeszcze sprawy, ale mam nadzieję, że wkrótce „przejrzą na oczy”.

Autor: Kruger

Kruger — Tue, 27 May 2008 22:39:08 +0000

No wlasnie tutaj pojawia sie pytanie o stopien swiadomosci spoleczenstwa zwiazany z tymi fejkami. Wysoki naklad tabloidow dla mnie nie jest dowodem, ze ludzie faktycznie _chca_ czytac falszywe newsy. Oni chca czytac lekkie newsy, podane z wielkim zdjeciem (i gola laska na nastepnej stronie).
Pierwsza rzecz, to czy zdaja sobie sprawe, ze taki wieloryb w Wisle („Fakt” wymyslil swojego czasu) faktycznie nie istnieje. Biorac tutaj za odpowiedz optymistyczna wersje, zakladamy ze ludzie cos tam jednak tego mozgu maja i wiedza, ze nie… Wtedy mamy pytanie: czy faktycznie _chca_ o nim czytac, czy po prostu brak im ochoty/checi/umiejetnosci/mozliwosci/zaangazowania, by temu sie przeciwstawic i jakos „aktywniej” sprzeciwic (chociazby nie kupujac nastepnego numeru). Jak idzie sie domyslic, predzej kiwaja reka, pogadaja o tym moze z sasiadem, a dzien pozniej w kiosku pani Hania im odklada nastepne wydanie.
Branie takiego ciagu wydarzen za manifestacje _checi_ wydaje mi sie nadinterpretacja wygodna przede wszystkim dla wydawcow takich mediow, bo daje im to immunitet na klamstwo („przeciez czytelnicy chca, to im dajemy”).
A czytelnik jest po prostu za glupi i za leniwy, zeby cos z tym (=cos ze soba) zrobic. Woli lezec na kanapie i dlubac w nosie.
Mozna by tu wskazac 2 rozwiazania.
O pierwszym – edukacji medialnej, nie ma sensu chrzanic, bo zyjemy w kraju, w jakim zyjemy ;)
O drugim – odpowiedzialnosci wydawcow, juz mozna troche bardziej. Ale ciezko tego wymagac od gigantycznych koncernow, bo tam tez pracuja tylko ludzie, ktorzy chca sobie po prostu kupic nowe Porsche i nie ma za bardzo co im sie dziwic. Zreszta gdy sie popatrzy na druga strone medalu i poczyta Wyborcza (szczegolnie jej warszawski dodatek), gdzie „edukacja spoleczenstwa” i „odpowiedzialnosc wydawcy” osiagnela poziom godny PRL-owskiej propagandy, taka wizja tez mi sie szczegolnie nie usmiecha. (a zadnym tam anty-michnikiem, czy innym pisowcem nie jestem)

Trend „fejkow” przybiera na sile i pedzi w kierunku badz co badz niepokojacym. Ja tam sobie jeszcze jakos radze, bo od czasu do czasu poczytam bloga takiego jak ten, czy rzuce okiem do prasy branzowej z czystego hobby. Ale jak mowie znajomym (studenci, czyli grupa, ktora teoretycznie pod tym wzgledem jest najbardziej „swiadoma” tego, jak wielkie firmy probuja z nimi grac w ciuciubabke), ze pierwszy BigBrother byl miejscami rezyserowany, ze ten czy inny filmik na youtubie to w rzeczywistosci viral… (jak zaczne do tego dokladac jeszcze ze viral podrobiony i faktycznie nie majacy miejsca, zaczna sie naprawde na mnie wkurzac, ze im psuje zabawe z tych filmikow ;)…

Rozumiem gre forma i zabawe konwencja, ale mysle, ze koniecznym warunkiem jest tutaj jasnosc sensu tej konwencji dla obu stron. Nie mam nic przeciwko istnieniu jakiegos tam W-11 (ze niby ukryta kamera, a w rzeczywistosci scenariusz kazdego odcinka oparty na takiej samej – z gory ustalonej – liczbie zwrotow akcji, punktow kulminacyjnych, ilosci tropow w sledztwie, itp.). Ale jak potem gdzies czytam, ze ludzie podchodza do tego glownego aktora na ulicy i dziwia sie, ze z nim wszystko OK, mimo ze w poprzednim odcinku go prawie postrzelono, to cos mi tu nie gra. Juz nawet nie oczekuje, zeby nadawca bral na siebie odpowiedzialnosc za rozumienie tej konwencji przez kazdego 10-latka, kazda starsza osobe (ktore jakby nie bylo przewaznie zostaja troche z tylu z mediami), czy kazdego z iq<80, ktoremu by sie nawet nie chcialo przeczytac komunikatu na ekranie. Ale jesli 90% spolecznestwa o danej grze konwencja nie ma pojecia, to jest to oszykiwanie odbiorcy w najczystszej postaci. Nie widze usprawiedliwienia dla tego i nie widze skad ktokolwiek moze miec do tego prawo. Troche tak jakby mi sie chcialo krzyknac. Ale nie mam nawet do kogo :)

sorry za offtopic skaczacy po wszystkich mozliwych mediach, ale mysle, ze to jest zasadniczo ten sam trend i stoi za nim te samo podejscie/filozofia, a zmienia sie tylko forma (ktora z czasem przyjmowac bedzie coraz nowsze i bardziej oryginalne wcielenia)

Autor: Natalia Hatalska

Natalia Hatalska — Tue, 27 May 2008 20:36:03 +0000

Kruger, ja także – mimo wszystko – wierzę, że akcja faktycznie miała miejsce. Próbuję się skontaktować z Erikiem Nordenankarem. Jeśli odbierze telefon i odpowie na kilka pytań – w tym to dotyczące prawdziwości samej akcji, na pewno dam znać. Pzdr, N.
PS Co do „fejków”, to chyba już żyjemy w świecie, o jakim piszesz. Wystarczy spojrzeć chociażby na tabloidy, które mimo że publikują informacje często wyssane z palca, to wciąż mają nakłady wyższe niż dzienniki opinii. To może z kolei oznaczać, że w naszym społeczeństwie (nie tylko polskim zresztą) istnieje (spora?) grupa ludzi, która chce czytać nieprawdziwe/ niesprawdzone informacje…

Autor: Kruger

Kruger — Tue, 27 May 2008 14:53:38 +0000

A ja mam bardzo szczera nadzieje, ze akcja faktycznie miala miejsce. Nie chcialbym za 10 lat zorientowac sie, ze zyje w swiecie, gdzie co druga „ciekawostka” prasowa, czy film na youtubie jest „fejkiem”. Zaden ze mnie antyglobalista, ale kto dal prawo tym wszystkim firmom do oklamywania nas w takiej skali, w jakiej to robia. Wystarczy miec kase, zeby ludziom wciskac kit? Nie podoba mi sie to i to bardzo.

Pod kazdym innym wzgledem akcja faktycznie swietna :)